Hâkim olanın çıkarları doğrultusunda olguları görmezden gelen veya tahrif eden resmî ideolojiye karşı bilime, bilim yöntemine öncelik veren İsmail Beşikci, bu ideolojinin bütün aygıtlarının ortaklaşa gücüyle engellenmeye çalışılan düşün özgürlüğünün nasıl edinildiğinin nevi şahsına münhasır örneklerinden birisidir.
Beşikci’nin Anıları, 1960’ların sonlarından günümüze Türkiye’de akademi ve düşün hayatının olgu körlüğünü, muktedir ve ayrıcalıklı cenahın hoyratça saldırılarına rağmen merhamet dilemeden ve mağduriyete sığınmadan her mecrada ifşa eden müdânâsız bir yolculuğun hafızada kalan notlarından oluşmaktadır.
Kendisine her şeyin her zaman ve her yerde söylenmemesi, yazılmaması gerektiğini öğütleyen akademisyenliğin tersine, olgulara yönelik hassasiyetin yerinde ve zamanında gösterilmesi gerektiğinde ısrar ettiği için akademiyle yolları erken ayrılan bir düşün insanının hayatının satır araları: araştırmalar, kitaplar, üniversiteden cezaevine, bir cezaevinden bir diğerine, türlü türlü mahkeme salonlarında yargılanmalar ve yargılayan savunmalarıyla geçen 17 yıldan fazla tutukluluk hallerinin mütevazı bir anlatışı…
Abdurrahim Özmen
(Tanıtım Bülteninden)